از شور ورزش تا عقلانیت میدان؛ رمز پیروزی در روزهای حساس

در شرایطی که فضای منطقه و جهان با تحولات پیچیده سیاسی و امنیتی مواجه است، مهم‌ترین سرمایه هر کشور انسجام ملی و مدیریت هوشمندانه ظرفیت‌های اجتماعی است. تجربه‌های تاریخی نشان داده‌اند که حضور مردم زمانی بیشترین اثرگذاری را دارد که در چارچوب راهبردهای کلان کشور و بر اساس تشخیص دقیق زمان و شرایط صورت گیرد؛ موضوعی که می‌تواند به یک مزیت راهبردی برای ایران تبدیل شود.
خط مشهد،تاریخ معاصر بارها صحنه‌ای متناقض را پیش روی افکار عمومی جهان قرار داده است؛ از یک سو میلیاردها انسان چشم به بزرگ‌ترین جشن فوتبالی جهان دوخته‌اند و از سوی دیگر، در همان روزها و هفته‌ها، آتش جنگ در نقاط مختلف جهان شعله‌ور بوده است.
از جنگ کره در جام جهانی ۱۹۵۰ گرفته تا جنگ ویتنام در دهه ۷۰، حمله اسرائیل به لبنان در سال ۱۹۸۲، جنگ افغانستان در سال ۲۰۰۲، جنگ ۳۳ روزه لبنان در سال ۲۰۰۶ و جنگ غزه در سال ۲۰۱۴؛ همه نشان می‌دهد که تاریخ جام‌های جهانی تنها روایت گل‌ها و جام‌ها نیست، بلکه گاه همزمان با مهم‌ترین تحولات امنیتی و نظامی جهان نیز رقم خورده است.
امروز و در جام جهانی ۲۰۲۶ نیز جهان در شرایطی قرار دارد که تنش‌های منطقه‌ای و بین‌المللی در بالاترین سطوح خود طی سال‌های اخیر قرار گرفته‌اند. از همین رو، این احتمال وجود دارد که بار دیگر رویدادهای سیاسی و امنیتی مهمی همزمان با مسابقات فوتبال رخ دهد و تاریخ، فصل دیگری از این همزمانی عجیب را ثبت کند.
اما آنچه برای ایران اهمیت دارد، تنها رصد تحولات خارجی نیست؛ بلکه فهم درست میدان داخلی نیز به همان اندازه اهمیت دارد. تجربه نشان داده است که در شرایط حساس، هرگونه حضور اجتماعی، مطالبه‌گری عمومی یا کنش میدانی زمانی بیشترین اثرگذاری را خواهد داشت که در چارچوب راهبرد کلان کشور و با درک دقیق از مقتضیات زمان صورت گیرد.
در چنین شرایطی، حضور مردم در کف میدان اگر قرار است به یک سرمایه ملی و یک مزیت راهبردی تبدیل شود، باید بر اساس تشخیص، تدبیر و زمان‌بندی کلان نظام و رهنمودهای رهبر معظم انقلاب اسلامی شکل بگیرد.
هیجان‌های مقطعی ممکن است انرژی اجتماعی تولید کنند، اما آنچه پیروزی‌های بزرگ را رقم می‌زند، تبدیل این انرژی به یک قدرت سازمان‌یافته و هدفمند است.
تاریخ نشان داده است که ملت ایران هر زمان میان شور مردمی و عقلانیت راهبردی توازن برقرار کرده، دستاوردهای ماندگارتری به دست آورده است.
از این منظر، حفظ انسجام ملی، تبعیت از راهبردهای کلان و پرهیز از اقدامات احساسی و خارج از محاسبات ملی، می‌تواند خود یک پیروزی استراتژیک باشد؛ پیروزی‌ای که نه در هیاهوی رسانه‌ها، بلکه در معادلات بلندمدت قدرت و امنیت ملی خود را نشان خواهد داد.
امروز بیش از هر زمان دیگری، میدان نیازمند بصیرت است؛ بصیرتی که بتواند میان هیجان لحظه و منافع بلندمدت کشور تمایز قائل شود و سرمایه اجتماعی ملت را در مسیر درست به کار گیرد.