«5 سند تعهدشکني آمريکا؛ روايتي از خروج تا خيانت»

چرا نباید به امریکا اعتماد کرد به تفکیک این تحریر بنا بر رویداد های ممکنه در سال های نه چندان دور بوده است در این تفکر سعی بر آن شده 5 سند عدم اعتماد قطعی به امریکا و غرب را تحت عنوان دلایل محکم برای تعهد شکنی آمریکا طراحی و باز نویسی شود. در ابتدا به رویکرد و تفکرات رییس  مجلس شورای اسلامی  و تیم مذاکره کننده خواهیم پرداخت.
خط مشهد-به تحقیق و قلم سید وحید موسوی کارشناس ارشد علوم ارتباطات اجتماعی ،به گفته محمدباقر قالیباف، ایالات متحده در جریان مذاکرات پیشنهادی 15 ماده‌ای را مطرح کرده که با مخالفت ایران روبه‌رو شده است. در مقابل، تهران بسته‌ای 10 بندی را به‌عنوان چارچوب پیشنهادی خود ارائه کرده؛ طرحی که از طریق میانجی‌گری پاکستان به طرف مقابل منتقل شده است. همین موضوع نشان می‌دهد که گفت‌وگوها نه‌تنها ادامه دارد، بلکه در حال ورود به مرحله‌ای است که هر طرف تلاش می‌کند قواعد بازی را به نفع خود تعریف کند. با این حال، اگرچه از پیشرفت‌هایی در برخی محورهای مذاکرات سخن گفته می‌شود، اما فاصله میان دو طرف همچنان قابل توجه است.

دلایل محکم برای تعهد شکنی آمریکا «5 سند تعهدشکنی غرب؛ روایتی از خروج تا خیانت»

1. خروج از برجام؛ نماد «تعهدشکنی محض» در بالاترین سطح دیپلماتیک

در سال 2018، دونالد ترامپ رئیس‌جمهور وقت آمریکا، بدون هیچ تخلف رسمی از سوی ایران و برخلاف تأیید آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (14 گزارش پایبندی ایران)، به صورت یک‌طرفه از توافقی خارج شد که خودش نه‌تنها امضا نکرده بود (زیرا توافق 2015 مربوط به دولت اوباما بود)، بلکه شورای امنیت سازمان ملل آن را به عنوان قطعنامه 2231 تصویب کرده بود. این اقدام برای ایران ثابت کرد که آمریکا به هیچ تعهد بین‌المللی، حتی با نظارت سازمان ملل، پایبند نخواهد ماند.

2. ترور سردار سلیمانی؛ مصونیت دیپلماتیک زیر پا گذاشته شد

در ژانویه 2020، آمریکا در خاک عراق و با هدف قرار دادن خودروی حامل فرمانده نیروی قدس #سپاه، مرتکب اقدامی شد که از نظر حقوق بین‌الملل مصداق «ترور فراقضایی» است. این در حالی بود که سلیمانی با دعوت رسمی دولت عراق وارد این کشور شده بود و آمریکا به عنوان نیروی اشغالگر، حاکمیت عراق را نیز نقض کرد. برای ایران، این پیام را داشت: «وقتی آمریکا تصمیم بگیرد، حتی یک مقام رسمی یک کشور خارجی که در مأموریت دیپلماتیک است، امنیت نخواهد داشت.»

3. تحریم‌های فلج‌کننده علیه دارو و غذا؛ سلاح اقتصادی علیه مردم

آمریکا در سیاست «فشار حداکثری» خود، تحریم‌هایی وضع کرد که حتی واردات داروهای خاص بیماری‌های نادر، تجهیزات پزشکی نوزادان و مواد اولیه تولید انسولین را با مشکل مواجه ساخت. بانک‌های #سوئیسی و اروپایی به دلیل ترس از جریمه‌های سنگین آمریکا، از سوئیچ مالی (مکانیسم ویژه پرداخت برای کالاهای بشردوستانه) خودداری کردند. این رفتار در حالی بود که آمریکا مدعی بود تحریم‌هایش «بشردوستانه» است؛ اما عملش نشان داد که حتی جان بیماران ایرانی برایش حرف اول را نمی‌زند.

4. بلوکه‌کردن 27 میلیارد دلار؛ اموال ایران در گرو وعده‌های پوچ

از زمان انقلاب تا امروز، آمریکا بارها دارایی‌های ایران را مسدود کرده و با بهانه‌های واهی (از پرونده‌های حقوقی 11 سپتامبر گرفته تا شکایت خانواده قربانیان حادثه دریای سرخ) از آزادسازی آنها طفرفته است. در مذاکرات اسلام‌آباد، ایران آزادسازی این پول را به عنوان «آزمون حسن‌نیت» خواستار شد، اما آمریکا حتی 6 میلیارد دلار وعده‌داده‌شده در مذاکرات قبلی را نیز با بهانه‌های جدید آزاد نکرد. این الگو به ایران ثابت کرده که هرگز نباید برای وعده‌های مالی آمریکا ارزش قائل شود.

5. خلف وعده در آزادی زندانیان دو-تابعی؛ گروگان‌گیری دیپلماتیک

آمریکا بارها در قالب مبادلات زندانیان (مثل پرونده‌های سعید عابدینی و دیگر شهروندان دو-تابع) وارد مذاکره شده و پس از دریافت امتیازات (مثل آزادی زندانیان آمریکایی در ایران)، روند آزادی شهروندان ایرانی را با بهانه‌های واهی به تأخیر انداخته یا متوقف کرده است. این رفتار باعث شد که ایران دیگر به «معامله‌های یک‌باره» اعتماد نکند و در مذاکرات اخیر خواستار آزادسازی همزمان و کامل دارایی‌ها و زندانیان شد. سابقه نشان داده که آمریکا اگر پایبندی نشان دهد، تنها تحت فشار قضایی یا رسانه‌ای است، نه بر اساس تعهد اخلاقی.